هر چه جام جهانی جلوتر می رود، واقعیت ها عیان می شود.
آرژانتین در برابر مصر مرگ را به خود دید. رفت وبرگشت تا مجددا مدعی باقی بماند.مصردر روزی استثنایی بلایی سر آرژانتین آورد که قهرمان دوره قبل هرگز آن را باور نداشت.اما در پایان نشد که بشود.مصر در ۱۲ دقیقه پایانی وغرش مسی ،کم آورد، خیلی هم کم آورد.درست مانند دیدار با ایران.
مصر می توانست بازنده نباشد، اما بسیاری از مسائل این فرصت را از این تیم گرفت.این تیم مصر همان تیمی است که در بازی با ایران به سختی به تساوی رسید.اکنون بسیاری از مسائل بدون هر گونه اظهار نظر ویا جانبداری ازکسی ، یا شخصی عیان می شود.به این نتیجه نزدیک می شویم که تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی مقابل همین مصر می توانست برنده باشد.واقعیت ها نشان می دهد که تیم ایران می توانست رویا هایش را در جام جهانی تحقق بخشد.اما ابر وباد اجازه نداد تا رویاها رنگ بگیرند.در جام جهانی بد دیده نشدیم.نتایجی که مقابل مصر وبلژیک حاصل شد گواه این مدعا است.اما بخت واقبال به تیم ایران لبخند نزد، همانطوریکه به مصر هم مقابل آرژانتین لبخند نزد.اگر آن خطای پنالتی که بر روی محمد صلاح صورت گرفت اعلام می شد، آرژانتین با مسی ، مانند پرتغال با رونالدو از جام خداحافظی می کرد.
نکته اینجاست،ملی پوشان کشورمان در جام جهانی فراتر از هر دوره قبل ظاهر شدند، اما عوامل دیگری که پر شمار است اجازه نداد تا واقعیت های تیم ایران بیش از این ظاهر، شکوفا ودیده شود.به نقل از مورینیو که بعد از بازی آرژانتین با مصر در سخن کوتاه گفته است،مصر تاوان حرکت مربی تیمش که در بازی قبل از با آرژانتین پرچم فلسطین را بر دست گرفت را داد.فیفا بار دیگر با علامت سوال مواجه شد.برای تیم ملی فوتبال کشورمان نیز از این اتفاقات در جام جهانی کم پیش نیامد.با این حال ، جام جهانی است وهزار نکته بدون پاسخ.
نویسنده: اکبر عزیزی